eenheid

Ik word wakker en voel meteen mijn lichaam. Elke arm, elk been, mijn huid op de matras. Ik voel hoe ik mezelf kan voelen. Hoe ik mezelf ervaar. Ik ben in een andere staat van zijn. Bewust waarneembaar. Als energie in een mensenlichaam. Een energie dat kan ervaren. Dat kan voelen. In het stoffelijke.

Mijn hele lijf trilt zachtjes. Beweegt. In vorm. Dan drakengeur. Ik ruik mijn eigen bron. Mijn tranen lopen als vanzelf want ik voel heel duidelijk waar ik ben. Ik ben op een frequentie van non dualiteit. Ik neem het sterk waar. Mijn energie, mijn lichaam reageert diep.

Voelbaar word hoe ik ooit besloot hierin af te dalen en de dualiteit te ervaren met dit lichaam. De afgescheidenheid.

Terwijl ik kijk naar mijn arm en mijn hand, en de stof van de deken tegen mijn huid voel, maakt mijn lichaam in deze activatie een dans in de energie.

Het is niet het besef dat ik onderdeel ben van het non duale, van eenheid. Want dat is er, dat besef. Het is juist diep energetisch voelen met intense ontroering, hoe mezelf, maar meer nog, hoe eenheid in afgescheidenheid te ervaren. Hoe eenheid in een fysiek lichaam te ervaren.